[برای مشاهده لینک ثبت نام کنید. ]
آشنایی با سنگ کهربا
کهربا شیره فسیل*شده درخت است که به خاطر رنگ زیبایش برای ساخت اشیاء تزئینی و جواهر به کار می*رود.

کهربا، سنگ جوانی*بخش خورشید
کهربا در واقع صمغ درختان سوزنی از گونۀ کاج در جنگل*هایی است که بعدها به زیر آب دریاها رفتند و پس ازحداقل 50 میلیون سال آنچنان سخت گردید که اکنون به عنوان سنگ کهربا شناخته می*شود و به ما تصویری از جهان پیش از تاریخ را نشان می*دهد، چرا که درآن*ها قطعاتی از زمین، حشرات، گیاهان و حتی پستانداران کوچک به دام افتاده روزگاران پیش از تاریخ نیز یافت می*شود. عمده کهربای جهان عمری بین ۳۰ تا ۹۰ میلیون سال دارد.
[برای مشاهده لینک ثبت نام کنید. ]

تقریباً از دوران پارینه سنگی این سنگ*ها در مناطق مختلف شمال اروپا و عمدتاً به*طور شناور در سواحل شنی یافته می*شوند. ساحل*های شنی مسطح و آب شور دریا جایگاه مناسبی برای شناورشدن سنگ کهربا هستند. نیروهای عظیم نهفته در موج*های ساحلی تنها مقاوم*ترین سنگ*ها که از کیفیتی عالی برخوردارند، را باقی می*گذارند.در برخی افسانه*ها آن را اشک وال*ها نامیده*اند و بعضی به آن لقب "طلای دریاها" داده*اند.
[برای مشاهده لینک ثبت نام کنید. ]
امروزه این سنگ (در مناطقی که لایه*های رسوبی تشکیل شده*اند) درعمق 50 متری به اصطلاح زمین*های آبی رنگ یافت*می*شود. از یک متر مکعب خاک حداکثر 750 گرم سنگ کهربای خام به دست می*آید و از این مقدار فقط 25 درصد در تولید سنگ*های تزیینی بکار برده می* شود. بزرگ*ترین و زیباترین اثر هنری که تاکنون با سنگ کهربا خلق شده، "اتاق کهربا" در سنت*پترزبورگ روسیه است که پادشاه پروس فریدریش ویلهلم اول معروف به سربازشاه به پطر کبیر تزار روسیه هدیه کرد.[برای مشاهده لینک ثبت نام کنید. ]
یونانیان این سنگ را "سنگ برق" می*نامیدند، چرا که با سایش در آن الکتریسیتۀ ثابت ایجاد شده و خاصیت مغناطیسی می*یابد. ازاین روست که در زبان فارسی بدان کهربا (کاه ربا) می*گویند. به این سنگ نام*های دیگری هم داده*اند که از آن جمله می توان از اَمبر، سنگ چشم، طلای بالتیک، کوپال، الکترون، گلساریا، گلسوم، ساکریوم، سنگ مایع، سنگ خورشید و سنگ شمال یا سوکینوم یاد کرد.
ریشه نام کهربا
کهربا در لغت از دو واژه کاه و ربا ساخته شده است و به معنای رباینده کاه است. این معنا به این دلیل برای این ماده به کار می*رود که به هنگام مالیده شدن آن به یک پارچه یا امثال آن، در سطح کهربا الکتریسیته ساکن القاء می*شود و این الکتریسیته ساکن باعث ربایش کاه می*گردد.

کانی*شناسی
کهربا در گروه سنگ*های اورگانیک (منشا گیاهی، حیوانی) قرار دارد.در دوران قدیم زمین*شناسی به صورت صمغ از درختان کاج مخروطی شکل به نام (پیتوس-سوکسینیفرا) خارج شده و پس از خشک و سخت شدن به صورت فسیل و سنگ درآمده است.

اصالت
سنگ کهربا بسیار سبک و از وزن خالصی حدود 1/08 گرم در هر سانتی*متر مکعب برخوردار است. به همین دلیل در آب*های شور شناور می*ماند. این سنگ اشتعال*زا می*باشد. در اثر سایش ذرات غبار و تکه*های پارچه و خرده کاغذ را به خود جذب می*کند و با مالش پس از اندک زمانی بوی خاص صمغ از آن استشمام می**شود.
[برای مشاهده لینک ثبت نام کنید. ]
بنابر قانون مصوب 1934 دو نوع سنگ کهربا به رسمیت شناخته شد*ه*اند : کهربای طبیعی و کهربای فشرده (پرسی). گونۀ فشردۀ آن درواقع ذرّات وریزه*های کهربای طبیعی هستند که ابتدا گرم و ذوب شده و بدون مواد پیوند دهندۀ دیگر سخت می*گردند. برخی کهرباهای پرسی حتی رنگ*آمیزی هم می*شوند. کوپال نیز صمغی سخت شده است اما نه با قدمتی بیش از یک میلیون سال. دیگر سنگ*های همرنگ با کهربا غالباً مواد پلاستیکی هستند، نه کهربای طبیعی. معروف¬ترین سنگ کهربا که طبیعی*ترین آنها نیز شمرده می* شود، کهربای معروف به بالتیکی است.
ترکیب شیمیایی کهربا
کهربا از انواع ناهمگونی از مواد رزینی (صمغی) تشکیل شده که کمابیش در الکل، اتر و کلوروفرم محلولند و همچنین مواد نامحلول. فرمول کلی کهربا C۱۰H۱۶O است.
[برای مشاهده لینک ثبت نام کنید. ]

سختی کهربا
سختی کهربا در مناطق مختلف تفاوت*هایی دارد، کهرباهای جوان*تر،نرم*تر از آن*هایی هستند که مدت*های طولانی زیر خاک مدفون بوده*اند.

معادن بزرگ کهربا در جهان
کشورهای ایتالیا، جمهوری دومینیکن، رومانی، برمه، چین، کانادا، مکزیک، ژاپن، روسیه و آمریکا دارای معدن کهربا هستند.بزرگ*ترین معدن کهربا در غرب کالیمینگراد در روسیه در عمق ۳۰ متری زمین در زیر شن و ماسه است.
[برای مشاهده لینک ثبت نام کنید. ]
رنگ کهربا
سنگ کهربا را در بیش از 400 رنگ مختلف می*توان مشاهده کرد؛ از سفید تا زرد، کرم، قهوه*ای و قرمز و از خاکستری تا سیاه.
عمدتاً کهربا به رنگ کـُنیاکی است که از آن به رنگ کهربایی نیز یاد می*شود و طیفی از آن در 90 درصد کل سنگ*های کهربا دیده می*شود. در کنار این سنگ* ها، کهرباهایی با ترکیب سفید و زرد وجود دارند که جزو با ارزشترین گروه*ها می* باشند، چرا که فقط 10 درصد کل سنگ*ها از آن جمله*اند.
به ندرت سنگ*های کهربای سبز یا آبی نیز یافت می*شوند. در واقع خزه، نور و هوا و نیز تعداد حباب*های هوا در هر سانتی*متر مکعب، رنگ آن سنگ را تعیین می*کنند. کهرباهای چند رنگ بسیار نادر و از این رو باارزش*ترند، چرا که این چند رنگی بر تنوع صمغ در آن*ها دلالت می*کند.
رنگ کهربایی
این رنگ که در زبان انگلیسی Amber تلفظ می*گردد،به رنگی بین نارنجی و زرد گفته می*شود. در صنایع روشنایی این رنگ کاربرد گسترده*ای دارد، به*طوری که گاهی اوقات در کنار نورهای اصلی (آبی، سبز، قرمز) به عنوان کمکی برای ساخت طیف رنگی مورد استفاده قرار می*گیرد.
منبع:
fa.wikipedia.org
avaxnet.com